De eerste weken in Idegem
Na 2 dagen noeste arbeid om alles verhuisd te krijgen overhandig ik om 19u de sleutel aan de nieuwe eigenaars van mijn appartement in hartje Antwerpen Noord. Ik baan mij een weg doorheen de drukke Carnot straat en sla voor de laatste keer rechtsaf richting de “konijnepijp”. Hoe verder ik van Antwerpen verwijderd ben, hoe rustiger het wordt.
Eens de afrit Wetteren genomen en Zottegem voorbij, rij ik zelfs alleen. Straat in, straat uit, helemaal alleen. 10 jaar heb ik in Antwerpen gewoond en nooit bevond ik mij alleen op weg, om het even wat het tijdstip was er was altijd wel iemand in de buurt.
Ik sla linksaf richting Idegem en wat verder richting Zandbergen, de Heirweg die mij naar de Nuchten moet brengen is duister. Ik moet nu stapsvoet rijden want ik ben hier nog nooit geweest in de avond en ergens moet ik rechtsaf de spoorweg over. Gelukkig reflecteert de straatnaam in mijn autolichten en weet ik dat ik weldra thuis ben. De stilte overvalt mij als ik binnenkom. En aangezien de werken morgen al starten neem ik deze stilte in me op.
Nu 3 weken later lijkt het huis niet meer op een huis maar op een bouwwerf. Ondanks alle minder fijne ontdekkingen in het huis ben ik de kosmos toch dankbaar voor de aaneenrijging van werkmannen. Er doet zich iets voor, de ene werkman kent de andere en de andere is altijd bereid om het er even tussen te nemen waardoor de werkflow aanwezig blijft.
We zijn ons niet altijd tenvolle bewust van het avontuur waar we ons in smijten. En het is belangrijk om te blijven geloven dat alles goedkomt. Uiteindelijk komt ook alles goed maar er zijn momenten dat je’t even niet meer weet en denkt: ‘in godsnaam, waar ben ik aan begonnen’. We moeten doorbijten en onze focus leggen op ons doel zodat we in de goeie richting blijven lopen en elke dag opnieuw oplossen en bewerkstelligen wat er moet opgelost en bewerkstelligd worden.
Verder geniet ik van de tuin in al zijn aspecten, kijk ik met verwondering naar mijn knobbelganzen en geniet ik van het in contact komen met deze dieren en hun groepsdynamiek.
1 ding is zeker of ik nu in bed slaap en een douche kan nemen of zoals vanaf gisteren op de zetel slaap en mij moet wassen met de waskom, ik slaap hier als een roosje en voel, ondanks de aanwezige chaos, innerlijke rust.
